ادبیاتمعرفی کتاب

اوژن یونسکو

نمایشنامه‌نویس رومانیایی، در سال 1912 در رومانی به دنیا آمد. او تحصیلاتش را در پاریس و رومانی به پایان رساند. یونسکو در سال 1950 اولین نمایشنامه‌ی خود را در پاریس به روی صحنه برد.

اوژن یونسکو در همان ابتدا، با انتقادهای فراوانی روبه‌رو شد. عده‌ای معتقد بودند بعد از راه‌یابی یونسکو به عرصه تئاتر، پدیده‌ای نوظهور به نام «تئاتر پوچی» شکل گرفت. با آرادمگ همراه باشید.

یونسکو نظری متفاوت نسبت به‌ اصطلاحِ تئاتر پوچی داشت. ازنظر او کاری که او می‌کرد تئاتری برآمده از سورئالیسم بود. او معتقد بود منتقدان تنها عنوانی که در ایام سال‌های ۱۹۵۰، مناسب می‌دانسته‌اند همین تئاتر پوچی بوده است.

Eugene Ionesco-aradmag-001
اوژن یونسکو

اما در حال حاضر پوچی واژه مناسبی نمی‌تواند باشد. نمایشنامه‌های یونسکو و همفکران او شیوه‌ی نوینی از زبان تئاتر است، شاید تئاتر آوانگارد واژه مناسب‌تری باشد.

یونسکو به رؤیا و تخیل و همچنین افکار باز و روشن در زندگی و نوشته‌هایش اهمیت بسیاری می‌داد. ازنظر او رؤیا، درامی حقیقی است و هسته اصلی درام را تشکیل می‌دهد.

«معنای آزادی»

یونسکو دوران کودکی‌اش را دریکی از روستاهای فرانسه گذراند. زندگی در روستا، راهی برای پی بردن او به عمق معنای زندگی و آزادگی بود. به عقیده وی، انسان‌ها در روستا خود حقیقی‌شان هستند و نقاب به چهره ندارند؛ اما در زندگی شهرنشینی، افراد آن چیزی که نشان می‌دهند، نیستند.

حاصل تجربیات یونسکو را در تمام آثارش می‌توانیم بیابیم. مرگ، رؤیا، آزادی، تناقض انسان بازندگی اجتماعی و …، مفاهیمی هستند که او به بیان معنای آن‌ها می‌پرداخت. او در نوشته‌هایش همیشه از نویسندگانی همچون پروست، داستایوسکی و کافکا متأثر بوده است.

Eugene Ionesco-aradmag-002
اوژن یونسکو

اوژن یونسکو، قلم زیبا و منحصربه‌فردی داشت. ازنظر او زیبایی قلم و نوشتار یک نویسنده، سطحی‌ترین جمله‌های ساده را هم به نثری جذاب و خاص تبدیل می‌کند.

یکی از مباحثی که یونسکو همیشه به آن پرداخته است، فردگرایی و تنهایی است. ازنظر او انسان به ذات تنهاست و باید در تمام مراحل و شرایط زندگی شخصی و اجتماعی‌اش، این نکته را در نظر داشته باشد که خودش می‌تواند از پس تمام مسائل روحی و جسمی خود بربیاید.

شاید زندگی ناموفق والدینش و جدا شدن آن‌ها از هم که باعث فروپاشی تمام لحظه‌های شاد و مهم زندگی یونسکو بود و نفرت او از پدرش در کودکی، دلیلی بر شکل‌گیری عقاید یونسکو بود.

«تئاترپوچی»

eugene ionesco-aradmag-003
اوژن یونسکو

همان‌طور که ذکر شد منتقدان یونسکو و بسیاری از نمایش‌نامه نویسان ازجمله بکت، هارولد پینتر، ادوارد آلبی،… را سردمداران تئاتر پوچی می‌نامند. همچنین پوچی را اساس زندگی مدرن می‌دانند. آن‌ها نمی‌خواستند این موضوع را درک کنند که یونسکو، حقیقت‌های جامعه و زندگی انسان را بیان می‌کند. حقیقت هرچقدر هم تلخ باشد، حقیقت است. مواردی نظیر تنهایی انسان و ملموس بودن آن، ناچیز بودن اهمیت وجود انسان در جامعه مدرن، حقیقتی آشکار در جامعه مدرن امروزی است.

یونسکو تا پایان حیاتش با دوگانگی مواجه بود و این دوگانگی در تمام آثار او مشهود است. این آشفتگی ناشی از دین‌باوری و اعتقاد و درعین‌حال ناامیدی در او بود. یونسکو دنیای فانی و باقی را به یک اندازه پوچ و بی‌فایده می‌دانست اما همیشه تشویش و دوگانگی ذهنی، خلاف افکار رایج در نمایش‌نامه‌هایش، در وجودش موج می‌زد.

دلهره‌ی مرگ، همواره دغدغه‌ی ذهنی اوژن یونسکو بود، نه از این منظر که از مرگ بترسد. بلکه او مرگ را پایان همه‌چیز می‌دانست و دلهره‌اش برای دست نیافتن به معنای حقیقی زندگی قبل از فرارسیدن مرگ بود.

علاوه بر نمایش‌نامه مشهور این نویسنده بزرگ یعنی کرگدن، می‌توان از آثار دیگرش، آوازه‌خوان طاس، صندلی‌ها، شاه می‌میرد، مستاجرتازه و… نام برد که از معروف‌ترین آثار او هستند.

eugene ionesco-aradmag-004
نمایش کرگدن-اوژن یونسکو

نمایش‌نامه‌های یونسکو، درواقع ناگفته‌های او هستند که شاید هیچ‌گاه نمی‌توانست به‌طور مستقیم آن‌ها را بیان کند. شخصیت‌های داستان‌هایش نیز درواقع، خود او هستند که می‌خواهد این‌گونه حقیقت وجودش را به نمایش بگذارد.

تئاتر و نمایش‌نامه‌های پوچی، همیشه مخاطبان مخصوص به خود را داشته است. اینکه کسی به این سبک علاقه دارد دلیل قطعی بر این نیست که پوچ‌گرا یا ناامید است.

برخلاف تصور عموم، حقایقی آشکار در نوشته‌های نویسندگان این سبک وجود دارد که می‌تواند راهگشا و طریق دست‌یابی به معنای حقیقی زندگی «حتی تلخ» باشد.

منبع
gradesaverbritannicathedramateacher
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن