ادبیاتداستان کوتاهزندگی نامههمه چیز از همه جا

داستان «داستان نویسان ایرانی را بشناسیم»

خواندن و شنیدن داستان ها یکی از به یاد ماندنی‌ترین لحظه‌ها در زندگی هر شخص است که از رازها و مضامین اثرگذاری که در خود نهفته دارند می‌توان مفاهیمی مهم و دلنشین از آن‌ها وام گرفت.

داستان نویسی در ایران به قرون نوزدهم و بیستم میلادی بازمی‌گردد؛ داستان و داستان نویسی در ادبیات ایران پیشینه‌ای دور و دراز دارد؛ گسترش صنعت چاپ نیز در ادامه این راه و باز شدن مسیر پیشرفت برای نویسندگان ایرانی نقش مهمی داشت. با آرادمگ همراه باشید.

Iranian writers-aradmag-001

نویسندگان ایرانی با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی جامعه داستان‌هایی مناسب با اوضاع زمان خود به نگارش درمی‌آوردند و هر کدام با سبکی خاص و متأثر از سبک‌های ادبیات جهان به انتشار آثار ارزشمند خود می‌پرداختند. ادبیات داستانی نقش ویژه‌ای در تاریخ ادبیات ایران داشته است و به نویسندگان مهمی در این عرصه می‌توان اشاره کرد؛ در ادامه به معرفی برخی از این نویسندگان خواهیم پرداخت.

محمد علی جمالزاده

محمد علی جمالزاده یکی از بزرگ‌ترین داستان نویسان ایران است که با الهام گرفتن از اصول داستان‌نویسی دنیای غرب توانست موجی نو در شیوه نگارش خود ایجاد کند؛ جمالزاده در سال ۱۲۷۰ در اصفهان به دنیا آمد؛ او در خانواده‌ای مذهبی بزرگ شد و به علت پیشه پدر که واعظی معروف بود «جمال الدین واعظ اصفهانی» به طور مداوم در شهرهای مختلف در سفر بود.

Iranian writers-aradmag-002
محمد علی جمالزاده

بیشترین شهرت محمد علی جمالزاده نقش او در پیدایش سبک واقع‌گرایی در ادبیات ایران بود؛ همچنین او به پدر داستان های کوتاه نیز شناخته شده بود؛ اولین کتاب داستان های کوتاه جمالزاده در سال ۱۳۰۰ منتشر شد که داستان‌های آن مضامینی طنز و انتقادی از اوضاع جامعه آن زمان بود.

جمالزاده در سنین نوجوانی توسط پدرش به بیروت فرستاده شد و بعد از تحصیل در آنجا تصمیم به ادامه تحصیل در اروپا گرفت؛ جمالزاده در سال ۱۹۱۰ به سوی فرانسه حرکت کرد. جمالزاده در جنبشی به نام «ملیّون» که در زمان جنگ جهانی تشکیل شده بود به عضویت درآمد و مدتی را نیز با مجله کاوه در سال ۱۲۹۲ همکاری کرد.

محمد علی جمالزاده دو بار اردواج کرد و هر دو ازدواج او با زنانی غیر ایرانی بود که برخی تأثیر غرب را در این امر مهم می‌دانستند و به نقل از دیگر شواهد جمالزاده ازدواج با زنان باسواد و با فرهنگ غربی را به ازدواج با زنان بی‌سواد و ناآگاه ایرانی ترجیح می‌داد که این تنها یک نقل قول است.

Iranian writers-aradmag-003
محمد علی جمالزاده

محمد علی جمالزاده یکی از بنیانگذاران ادبیات داستانی در ایران بود؛ یکی از مهمترین دستاوردهای او در زندگی هنری‌اش دریافت جایزه نوبل ادبیات جهان در سال ۱۹۶۵ میلادی بود. جمالزاده در سال ۱۳۷۶ زمانی که به خانه سالمندان نقل مکان کرد در شهر ژنو از دنیا رفت.

جمالزاده آثار بسیاری در زمینه‌های مختلفی مانند تاریخ، ترجمه و داستان داشت که می‌توان به «یکی بود یکی نبود، صندوقچه اسرار، بانگ نای، قصه ما به سر رسید، شور آباد، آسمان و ریسمان، تصویر زن در فرهنگ ایران، خاک و آدم، مرکب محو و…» اشاره کرد.

هوشنگ گلشیری

نویسنده معاصر هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۱۶ در شهر اصفهان متولد شد؛ گلشیری در کودکی به آبادان رفت و دوران خوش کودکی را در این شهر گذراند و بعدها تأثیر این شهر را در زندگی شخصی خود مهم اعلام کرد.

Iranian writers-aradmag-004
هوشنگ گلشیری

گلشیری قبل از داستان نویسی در حرفه معلمی مشغول به کار بود و بعدها در سال ۱۳۳۸ با ورود به دانشگاه در رشته ادبیات تحصیلات خود را تکمیل کرد؛ در همین سال بود که گلشیری با انجمن ادبی صائب آشنا شد؛ این انجمن نقش مهمی در رشد گلشیری در مسیری که انتخاب کرده بود داشت؛ همچنین این انجمن زمینه‌ساز آشنایی او با برخی از فعالیت‌های سیاسی شد که در سال ۱۳۴۰ باعث دستگیری او نیز شد.

Iranian writers-aradmag-005
هوشنگ گلشیری

یکی از مهمترین و شاخص‌ترین آثار هوشنگ گلشیری کتاب «شازده احتجاب» است که در دهه ۴۰ منتشر شد و توسط بسیاری از هنرمندان و منتقدان مورد تحسین و تمجید قرار گرفت. از فعالیت‌های مهم گلشیری در زمان حیاتش سردبیری مجله ماهانه «کارنامه» بود که در سال ۱۳۷۷ گلشیری به این سمت برگزیده شد؛ گلشیری همچنین از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ در دانشگاه هنرهای زیبا به تدریس پرداخت که این عنوان را به خاطر دعوت کارگردان ایرانی «بهرام بیضایی» تقبل نمود.

Iranian writers-aradmag-006
هوشنگ گلشیری

هوشنگ گلشیری از فعالیت‌های هنری و ادبی در زندگی دست برنمی‌داشت و تمام تلاش او برای ترویج فرهنگ و پرورش نویسندگان خلاق بود که در این راستا گلشیری کارگاه‌های داستان نویسی برگزار می کرد و در این کارگاه‌ها از هنرآموزان او نویسندگانی بااستعداد بیرون آمدند. گلشیری در سفرهای مختلفی که به کشورهایی مانند فرانسه و آلمان داشت انجمن‌های کوچک داستان خوانی به راه می‌انداخت.

هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۷۸ زمانی که به کشور آلمان سفر کرده بود موفق به دریافت جایزه صلح «اریش ماریا» از این کشور شد. هوشنگ گلشیری از سال ۱۳۷۸ با بیماری مننژیت دست و پنجه نرم می‌کرد و سرانجام در سال ۱۳۷۹ از دنیا رفت و در امامزاده‌ای در کرج به خاک سپرده شد.

احمد محمود

احمد اعطا ملقب به احمد محمود در سال ۱۳۱۰ در اهواز به دنیا آمد؛ احمد محمود یکی از پیروان مهم سبک رئالیسم است که رمان «همسایه ها» مهمترین اثر از این نویسنده معاصر است.

Iranian writers-aradmag-007
احمد محمود

اولین اثر از احمد در مجله «امید ایران» به چاپ رسید که داستانی کوتاه بود؛ اولین رمان مستقل او «مجموعه داستان مول» نیز در سال ۱۳۳۶ منتشر شد. یکی از ویژگی‌های آثار محمود متعدد بودن شخصیت‌های داستان است که هر کدام با فرهنگی از قشرهای مختلف جامعه داستان خود را بازگو می‌کنند.

Iranian writers-aradmag-008

محمود در جوانی فعالیت‌های سیاسی متعددی داشت و این فعالیت‌ها او را راهی زندان و تبعید کردند؛ او در سال ۱۳۳۶ در تبعید به سر برد؛ این فعالیت‌ها سبب شد تا محمود نتواند تحصیلات خود را تکمیل کند؛ او برای گذران زندگی مجبور به کار کردن بود و در شغل‌های بسیاری به کار پرداخت؛ این دوره از زندگی محمود در داستان‌های او مانند همسایه ها تأثیر بسزایی داشت؛ کار در عرصه‌های مختلف و حضور در اجتماع سبب شد تا او با زندگی اجتماعی مردم کوچه و بازار بیشتر آشنا شده و این موضوع را در داستان‌هایش نیز بسط دهد.

Iranian writers-aradmag-009

احمد محمود در طول زندگی با مشکلات تنفسی روبرو بود و در سال ۱۳۸۱ از دنیا رفت و در کنار نویسندگان بزرگی همچون احمد شاملو و هوشنگ گلشیری در امامزاده‌ای در کرج به خاک سپرده شد.

از دیگر آثار احمد محمود می‌توان به «داستان یک شهر، آدم زنده، درخت انجیر معابد، زائری زیر باران و…» اشاره کرد.

نادر ابراهیمی

نویسنده عاشق و داستان نویس معاصر نادر ابراهیمی در سال ۱۳۱۵ در تهران به دنیا آمد؛ نادر ابراهیمی بعد از گذراندن تحصیلات ابتدایی در رشته حقوق به ادامه تحصیل پرداخت ولی از آنجا که به ادبیات علاقه داشت از این رشته انصراف داد و در رشته ادبیات انگلیسی فارغ التحصیل شد.

Iranian writers-aradmag-010
نادر ابراهیمی

نادر ابراهیمی بیش از صد اثر از خود بر جای گذاشت که برخی از این آثار مانند «ابوالمشاغل» به شهرت بسیاری رسیدند؛ دست‌نوشته‌های او به صورت پراکنده نوشته شده بودند و برخی از آن‌ها هیچگاه به مرحله انتشار نرسیدند. اولین مجموعه داستان‌های نادر ابراهیمی در سال ۱۳۴۱ تحت عنوان «خانه‌ای برای شب» به چاپ رسید.

کتاب‌های «ابن مشغله» و «ابوالمشاغل» دو اثری هستند که ابراهیمی در آن به شرح حوادثی از زندگی شخصی خود پرداخته است؛ یکی از ویژگی‌های آثار نادر ابراهیمی استفاده از استعاره و تمثیل در شرح وقایع داستان است؛ در واقع او با بهره‌گیری از مضامین انتزاعی سعی در ارائه افکار و عقاید خود در قالب داستان داشت.

Iranian writers-aradmag-011

نادر ابراهیمی در زمینه آثار کودکان نیز به فعالیت پرداخت و جوایز بسیاری مانند جایزه تعلیم و تربیت یونسکو را از آن خود کرد. در بین آثار نادر ابراهیمی «مردی در تبعید ابدی، آتش بدون دود، چهل نامه کوتاه به همسرم» از محبوبیت فراوانی برخوردار هستند.

نادر ابراهیمی در سن ۷۲ سالگی در سال ۱۳۸۷ بعد از سال‌ها بیماری در تهران از دنیا رفت.

غلامحسین ساعدی

نویسنده نام آشنای ایرانی غلامحسین ساعدی در سال ۱۳۱۴ در تبریز متولد شد؛ ساعدی علاوه بر نویسندگی در حرفه پزشکی نیز شهرت داشت؛ ساعدی در رشته پزشکی دو مدرک پزشکی عمومی و دکترای روانشناسی را کسب کرد.

Iranian writers-aradmag-012
غلامحسین ساعدی

غلامحسین ساعدی در سنین نوجوانی اولین داستان های خود را در هفته نامه‌ای دانش آموزی به چاپ می‌رساند و از سنین پایین وارد فرهنگ و سیاست شد؛ زمانی که او هفده سال سن داشت با روزنامه «فریاد» همکاری کرد و به دلیل فعالیت سیاسی که داشت مدت کوتاهی را نیز در زندان سپری کرد.

فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی ساعدی در دوران دانشجویی نیز ادامه داشت و در این دوران با «صمد بهرنگی» نیز آشنا شد؛ ساعدی بعد از گرفتن دیپلم تحصیلات خود را در رشته پزشکی شروع کرد. بعد از فارغ‌التحصیلی ساعدی در بیمارستان روانی روزبه به کار مشغول شد و به دلیل مشغله کاری نمی‌توانست وقت بیشتری را به نویسندگی اختصاص بدهد.

اولین آثار غلامحسین ساعدی در سال ۱۳۳۲ روانه بازار شد و در همین دوران او با خلق نمایشنامه‌های خود توانست وارد عرصه تئاتر شود؛ ساعدی به همراه چند تن از نمایشنامه نویسان بزرگ ایران مانند «رحیم خیاوی، بیژن مفید، عباس نعلبندیان، بهمن فرسی و…» مسیری تازه در تئاتر به وجود آوردند.

Iranian writers-aradmag-013

غلامحسین ساعدی در سال‌های آخر زندگیش به فرانسه سفر کرد و در آنجا اقامت گزید؛ ساعدی در همان کشور ازدواج کرد و قبل از مرگش در پاریس چندین داستان و نمایشنامه نیز از خود به جای گذاشت؛ غلامحسین ساعدی در سال ۱۳۶۴ به دلیل بیماری به بیمارستان منتقل شد و درگذشت؛ پیکر او در قبرستانی در شهر پاریس کنار آرامگاه صادق هدایت به خاک سپرده شد.

از مجموعه نمایشنامه‌ها و داستان های ساعدی می‌توان به «تاتار خندان، گور و گهواره، عزاداران بَیل، جانشین، ماه عسل، مار در معبد، بهترین بابای دنیا، کلاته گل، غریبه در شهر و…» اشاره کرد.

جلال آل احمد

جلال آل احمد در خانواده‌ای کاملا مذهبی در طالقان سال ۱۳۰۲ چشم به جهان گشود؛ خانواده جلال از تبار روحانیت بودند و پدر او علاقه بسیاری داشت تا پسرش راه آن‌ها را ادامه دهد اما این تلاش ثمری نداشت.

Iranian writers-aradmag-014
جلال آل احمد

جلال از سنین نوجوانی پسری خودساخته بود و برای گذران زندگی در حرفه‌های متفاوتی به کار مشغول بود و برای اینکه از مدرسه و تحصیل دور نماند؛ شب‌ها که از کار خلاص می‌شد به مدرسه دارالفنون که کلاس‌هایی شبانه داشت، می‌رفت.

پدر جلال از تشویق او به اعتقادات خود ناامید نشده بود و در دوران جنگ جهانی دوم جلال را به نجف فرستاد تا با برادر خود در رشته علوم دینی و حوزه به تحصیل ادامه دهد اما این کار نیز ثمری نداشت؛ جلال بعد از چند ماه به ایران بازگشت و با ادامه تحصیل در رشته ادبیات در سال ۱۳۲۵ فارغ التحصیل شد.

Iranian writers-aradmag-015
جلال آل احمد

از نخستین آثار جلال که به مرحله انتشار رسید باید به «زیارت» و «دید و بازدید» اشاره کرد که تاریخ چاپ آن‌ها به سال ۱۳۲۴ برمی‌گردد؛ دو سال بعد از انتشار این دو اثر جلال در پیشه معلمی مشغول به کار شد و یک سال بعد با همسر خود «سیمین دانشور» آشنا شد و در سال ۱۳۲۹ این دو با یکدیگر ازدواج کردند.

جلال آل احمد در آثار فاخر خود به اوضاع سیاسی و اجتماعی دوران خود و شرایط سخت زندگی مردم جامعه می‌پرداخت و در برخی آثار مانند «دید و بازدید» مسائل اجتماعی را با طنزی انتقادی و تلخ بازگو می‌کرد.

Iranian writers-aradmag-016
جلال آل احمد

جلال آل احمد در دوران زندگی هنری خود آثار ارزشمندی در زمینه‌های مختلفی مانند داستان، مقاله، سفرنامه، داستان کوتاه و ترجمه از خود بر جای گذاشت؛ «نون والقلم، مدیر مدرسه، سرگذشت کندوها، از رنجی که می‌بریم» از آثار جلال آل احمد هستند.

صادق چوبک

پدر داستان نویسی نوین ایران صادق چوبک در سال ۱۲۹۵ در بوشهر به دنیا آمد؛ چوبک از سنین نوجوانی و جوانی به ادبیات و داستان علاقه داشت و برخلاف پدرش که تصمیم داشت که فرزندش مانند او تجارت را برگزیند به این مسیر علاقه‌ای نشان نداد.

Iranian writers-aradmag-017
صادق چوبک

اولین اثر از آثار چوبک در سال ۱۳۲۴ تحت عنوان «خیمه شب بازی» منتشر شد؛ دو رمان «سنگ صبور» و «تنگسیر» در دوران خود نسبت به دیگر آثار چوبک از محبوبیت و شهرت بیشتری برخوردار بودند و در سال ۱۳۵۲ نیز فیلمی با الهام از تنگسیر ساخته شد.

Iranian writers-aradmag-018
صادق چوبک

نکته مهم در داستان های چوبک پرداختن به افکار و حالاتی است که در ذهن قهرمانان داستان می‌گذرد؛ نحوه قصه‌گویی و شخصیت‌پردازی صادق چوبک در همراه کردن خواننده تأثیر شگرفی داشت. یکی دیگر از ویژگی‌های آثار چوبک توجه او به جزئیات زندگی و شخصیت های داستان بود؛ او تلاش می‌کرد تا با عمق بخشیدن به شخصیت‌ها و احوال درونی آن‌ها داستان را برای خواننده ملموس‌تر سازد؛ این ویژگی‌ها از صادق چوبک نویسنده‌ای واقع‌گرا ساخته بود که برخی از منتقدین این حجم از واقع‌گرایی را زیاد و حتی افراطی می‌خواندند.

صادق چوبک در سال ۱۳۷۷ زمانی که در آمریکا اقامت داشت از دنیا رفت.

منبع
theculturetriptheculturetrip
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن