زندگی‌نامه Barclay James Harvest

بارکلی جیمز هاروِست (Barclay James Harvest)، گروه راک انگلیسی است. این گروه راک شاید در ایران شناخته شده نباشد اما در دیگر کشورها طرفداران بسیاری دارد. بارکلی جیمز هاروِست در سال ۱۹۶۶ از سوی گیتاریست و خواننده، جان لیس، بیسیست و خواننده، لِس هال روید، نوازنده کیبورد و خواننده، استورات وُلستن هولم ملقب به وولی و درامر و نوزانده پرکاشن، مِل پریچارد در اولدهام، انگلستان تاسیس شد. نام بارکلی جیمز هاروِست هرگز در کنار بزرگان موسیقی راک قرار نگرفت و شاید بتوان گفت بزرگ‌ترین ظلمی که به این گروه شد همین باشد. اما فقط کافی است به یکی از آهنگ‌های آن‌ها همچون MockingBird گوش دهید تا بفهمید که چه صدای بی‌نظیری را از دست داده‌اید. برای شناخت بزرگ‌ترین گروه ناشناخته تاریخ موسیقی راک (البته به نظر مترجم) با آراد مگ همراه باشید.

تاریخچه (زندگی‌نامه) بارکلی جیمز هاروِست

پس از امضای قرار داد با شرکت ضبط موسیقی EMI پارلفون در بریتانیا و با انتشار نخستین تک آهنگ در اوایل سال ۱۹۶۸، آن‌ها نام خود را با عنوان Barclay James Harvest تایید کردند تا کار ضبط و پخش کارهای خود را به طور رسمی شروع کنند. بر اساس گزارش انجمن رسمی طرفداران بارکلی جیمز هاروِست، نام این گروه به طور خاص، بیان‌گر معنای مشخصی نیست.

با وجود تمامی احتمالات مطرح شده درباره نام گروه، هر یک از اعضای گروه چند کلمه‌ای بر روی تکه‌های کاغذ نوشتند و آن‌ها را درون کلاهی ریختند و سپس یکی یکی تکه‌های کاغذ را از کلاه بیرون کشیدند. همه آن‌ها را کنار هم گذاشتند و فقط سه تکه کاغذ باقی ماند: جیمز، فردی که خواننده گروه بود، هاروِست زیرا آن‌ها در خانه‌ای روستایی زندگی می‌کردند و بارکلی که پس از بانک روی کاغذ نوشته شده بود، زیرا می‌خواستند از این راه پول دربیاورند. سپس این ها به گونه‌ای مرتب شدند که نام مورد نظر “بارکلی جیمز هاروِست” به دست آمد.

بارکلی جیمز هاروِست

آلبوم Barclay James Harvest

نام نخستین آلبوم آن‌ها Barclay James Harvest نام داشت که در اواسط سال ۱۹۷۰ منتشر شد. این آلبوم نظرات مثبتی به همراه داشت، اما فروشش چندان نبود. دومین آلبوم آن‌ها، Once Again، بازخوردهای بسیار خوبی به دست آورد، و توری که به دنبال آن برگزار شده بود بسیار موفق و با ارکستری کامل تحت رهبری روبرت جان گادفری اجرا شد. آلبوم سوم آن‌ها Barclay James Harvest and Other Short Stories نام دارد که به جرات باید گفت دستاورد بزرگی در عرصه موسیقی راک بود، تهیه کنندگی این آلبوم بی‌نظیر را مارتین فورد بر عهده داشت و توانست عملکرد بهتری نسبت به گادفری در موفقیت گروه داشته باشد. فورد بر روی نوشتن موضوعات مربوط به آهنگ فوق‌العاده MockingBird هم نقش داشت. این آهنگ یکی از محبوب‌ترین آهنگ‌های این گروه به شمار می‌رود.

با انتشار آلبوم چهارم آن‌ها به نام Baby James Harvest، در سال ۱۹۷۲، فشارهای ناشی از حجم برگزاری تورها سبب شد تا تاثیر خود را روی گروه نشان دهد.

قرارداد با پولیدور و اوج هنری Barclay James Harvest

پس از این آلبوم، آن‌ها به همکاری خود با EMI پایان دادند و قراردادی دیگری را با شرکت موسیقی پولیدور با مدیریت هاروی لیسبرگ، امضا کردند و این حرکت بلافاصله منجر به فروش بیشتر شد. آلبوم بعدی به نام Everyone Is Everybody Else در سال ۱۹۷۴، به عنوان نقطه اوج هنری این گروه راک شناخته می‌شود. این آلبوم به طور گسترده‌ای در رادیو کارولین پخش شد و در جدول ۱۰۰ آلبوم برتر تمام دوران‌ها قرار گرفت. همچنین گروه از سوی جان پیل و آلن فریمن به رادیویی بی‌بی‌سی ۱ برای اجرای برنامه دعوت شدند. گروه آلبومی را از اجراهای زنده خود به نام Barclay James Harvest Live، در اواخر سال ۱۹۷۴ منتشر کرد، این آلبوم از فروش بسیار خوبی برخوردار بود و نخستین باری بود که در چارت بریتانیا به شماره ۴۰ رسید.

آلبوم Time Honoured Ghosts، در سال ۱۹۷۵ و در آمریکا ضبط شد. این آلبوم که با نام Titles هم شناخته می‌شود پس از آن که در انگلستان منتشر شد به شماره ۳۲ چارت موسیقی بریتانیا رسید. پس از آن در سال ۱۹۷۶ به رتبه ۱۹ انگلستان رسید. آن‌ها در نهایت از طریق فیلم Gone to Earth وارد بازار اصلی اروپا شدند. این فیلم در سال ۱۹۷۷ بر روی پرده سینما قرار گرفت و از آهنگ Poor Man’s Moody Blues به عنوان موسیقی متن فیلم استفاده شد که در واقع از آهنگ Nights in White Satin از گروه پراگرسیو راک انگلیسی Moody Blues الهام گرفته شده بود.

استورات وُلستن هولم و ادامه گروه

وُلستن هولم که نوزاندگی ملوترون او حکم امضایی شاخص را در دهه ۱۹۷۰ برای گروه داشت، در سال ۱۹۷۹ و پس از انتشار آلبوم دوازدهم (۱۹۷۸) از گروه جدا شد. پس از آن، او برای مدتی کوتاه با گروهی ایتالیایی به نام Maestoso همکاری کرد اما پیش از آن که به طور کامل بازنشستگی خود را در صنعت موسیقی اعلام کند دوباره به جان لیس برگشت تا همکاری دوباره‌ای با Barclay James Harvest داشته باشد. اما در آن دوران گروه مسیر جداگانه‌ای را در پیش گرفته بود.

سه عضو باقیمانده به مسیر تازه گروه ادامه دادند. در آگوست ۱۹۸۰، آن‌ها کنسرتی رایگان را در مقابل مجلس رایشستاگ در غرب برلین با حضور تقریبی ۲۵۰۰۰۰ نفر برگزار کردند. آن‌ها نخستین گروه راک غربی بودند که کنسرتی را در فضای باز و در شرق آلمان به اجرا درآوردند ( دقیقا پس از شروع گلاسنوست در بلوک شرقی و دو سال پیش از سقوط دیوار برلین)، کنسرت آن‌ها در پارک Treptower، در برلین شرقی در ۱۴ ژوییه ۱۹۸۷ بیش از ۱۷۰۰۰۰ تماشاگر داشت.

آلبوم Welcome to the Show

گروه به عنوان گروهی سه ‌نفری با برخی نوزاندگان مهمان تا سال ۱۹۹۸ به کار خود ادامه دادند. آلبومی با نام Welcome to the Show در سال ۱۹۹۰ و تحت نام اختصاری BJH منتشر شد. با این حال، به دلیل انتقاد طرفداران، نام کامل این آلبوم روی CD قرار گرفت، البته نام مستعار BJH همچنان به قوت خود باقی مانده است.

در سال ۱۹۹۸، تفاوت‌های موسیقی میان اعضا، گروه را به دو دسته مختلف تقسیم کرد که هر کدام از آن‌ها Barclay James Harvest را به عنوان بخشی از نام بند خود حفظ کردند. جان لیس با نام بسیاری طولانی Barclay James Harvest Through the Eyes of John Lees آلبومی شامل آهنگ‌های جدید و کلاسیک از این گروه را منتشر کرد. وولی وُلستِن هولم پس از آن که دوره‌ای از گروه جدا ماند، در بند لیس به نوازندگی می‌پرداخت. لس هال روید و مِل پریچارد نیز باهم و با نام Barclay James Harvest featuring Les Holroyd به ضبط آهنگ و برگزاری تور ادامه دادند. در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷، لیس و وُلستِن هولم تحت عنوان John Lees’ Barclay James Harvest گروه را اندک اندک تغییر دادند.

سرانجام Barclay James Harvest

مِل پریچارد با حمله قلبی در اوایل سال ۲۰۰۴ درگذشت. وولی وُلستِن هولم در دسامبر ۲۰۱۰ خودکشی کرد و ظاهرا سال‌ها با افسردگی دست و پنجه نرم می‌کرده. لس هال روید و جان لیس تنها بازماندگان گروه Barclay James Harvest هستند و تا به امروز هم همچنان به ضبط آهنگ و اجرای تور ادامه می‌دهند. بازماندگان گروه از محبوبیت بسیاری برخوردارند به ویژه در آلمان، فرانسه و سوییس بیش از پیش مورد حمایت طرفداران خود هستند.

جان لیس

جان لیس و Barclay James Harvest (از ۱۹۹۸)

این بخش مختص یکی از اعضای کلیدی بارکلی جیمز هاروِست است یعنی جان لیس؛ بند جدید او شامل کرئیگ فلِچر نوازنده بیس، کوین وایتهِد نوازنده درام و جز اسمیت نوزانده کیبورد است. در این گروه ابتدا وولی یا همان استوارت وُلستِن هولم نوازنده اصلی کیبورد گروه بود البته قبل از مرگش در دسامبر ۲۰۱۰. گروه جدید جان لیس در سال ۱۹۹۹ کار خود را با ضبط آلبوم Nexus شروع کرد. کرئیگ فلِچر و کوین وایتهِد از گروه وُلستِن هولم یعنی گروه ایتالیایی Maestoso بودند و جان و وولی از اعضای Barclay James Harvest به شمار می‌رفتند.

گروه در سال ۲۰۰۶ به انگلستان و اروپا سفر کرد و آلبوم اجرای زنده Legacy را در شپردز بوش امپایر لندن ضبط کرد. از آن زمان، گروه در بیشتر سالن‌های انگلستان به اجرا پرداخت، اما بیشترین اجراهای گروه در دیگر کشورهای اروپایی بود، جایی که آن‌ها به موفقیت بسیاری خوبی دست یافتند. گروه در سال ۲۰۰۹ بار دیگر به سراسر بریتانیا برای برگزاری تور سفر کرد. آن‌ها در جشنواره سالانه دیوار برلین در دروازه براندنبورگ و باد هومبورگ در آلمان شرکت کردند، این مراسم با حضور JLBJH  یا همان جان لیس برگزار شد و بالغ بر ۱۷۵۰۰ نفر تماشاگر در این مراسم حضور داشتند. اخیرا هم در پورتو و پرتغال با حضور بیش از ۵۰۰۰ تماشاگر به اجرای کنسرت پرداختند. گروه به تازگی از آمریکا بازدید کرده و در فیلادلفیا نیز کنسرتی را برگزار کرده ‌است.

آلبوم North

جان لیس در حال حاضر مدیریت شرکت موسیقی Esoteric را بر عهده دارد. مارک پاول، بنیانگذار این شرکت، به عنوان مدیر ارشد گروه در این مجموعه کار می‌کند. در اکتبر ۲۰۱۳، JLBJH آلبوم North را منتشر کرد که آلبومی استودیویی است و با استفاده از ابزار موسیقایی جدید ضبط شده است. ضبط این آلبوم در استودیو فرایمِر که متعلق به جان لیس است انجام شده است. آلبوم با نسخه محدود و به شکل قدیمی وارد بازار شد، در قالب سی‌دی و سی‌دی خاص به همراه یک دیسک هدیه از اجرای زنده در سالن اُپرای بوکستون. آلبوم North با استقبال بسیار خوبی مواجه و تبدیل به بزرگ‌ترین آلبوم پرفروش در سه ‌ماهه چهارم سال ۲۰۱۳ شد. گروه ۹ برنامه موسیقی را در تور بریتانیا برای معرفی آلبوم تازه اجرا و پس از آن کنسرت رادیویی زنده‌ای را به مناسبت کریسمس در رادیو SWR1 آلمان برگزار کرد.

این گروه قبلا با جف لیچ و مایک براموِل به عنوان نوازندگان مهمان نیز همکاری داشتند.

Barclay James Harvest و لس هال روید (از ۲۰۰۲)

در سال ۲۰۰۱، لس هال روید و مِل پریچارد به استودیو بازگشتند تا آلبوم Revolution Days را به همراه اعضای سابق Sad Cafe، ایان ویلسون و مایکل بایرون هیر ضبط کنند. در این میان با استیو باتلر، استیو پیگوت و ربیت باندریک نیز همکاری داشتند. آلبوم Revolution Days در سال ۲۰۰۲ منتشر شد و توری گروهی با همکاری هال روید و پریچارد برگزار شد؛ در این آلبوم، میکائیل بایرون هیر نوازنده گیتار و خواننده بود، ایان ویلسون نیز به همین ترتیب، استیو باتلر نوازنده کیبورد، پرکاشن و خواننده، کریس جگو نوزانده درام و کالین برون، همراه سابق BJH، نوازنده کمکی کیبورد و خواننده گروه را شامل می‌شدند. نخستین اجرا در ماه آگوست ۲۰۰۲ و در فستیوال کولمار برگزار شد. در اکتبر و نوامبر همان سال، آن‌ها برگزاری نخستین تور اروپایی خود را به عهده گرفتند. تورهای بیشتر و شرکت در فستیوال‌ها بیشتر در سال ۲۰۰۳ نیز ادامه داشتند.

در ژانویه ۲۰۰۴، گروه در Art on Ice زوریخ با راجر هادسون، جان هلی وِل و باب سیبنبرگ از گروه پراگرسیو راک بریتانیایی Supertramp، جاستین هی وارد از The Moody Blues و جرمی اسپنسر از گروه راک آمریکایی Fleetwood Mac ، اجرا کردند. پس از بازگشت به انگلستان، مل پریچارد بر اثر حمله قلبی درگذشت.

اجرای راک سمفونیک

در ژانویه ۲۰۰۵، گروه لس هال روید یا BJHFLH به منظور حمایت از جان پین وارد آسیا شدند و به اجرای برنامه پرداختند و در ماه مارس همان سال چهار اجرا از بهترین اجراهای خود را در بریتانیا به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۰۶، آن‌ها با همراهی ارکستر فیلارمونیک پراگ، ۲۵ قطعه ارکستر فیلارمونیک پراگ را با گروه راک سمفونیک بارکلی اجرا کردند. در ژوییه ۲۰۰۷، آن‌ها بریتانیا را به عنوان محل برگزاری تورهای خود انتخاب کردند. لس هال روید و مایکل بایرون هیر نیز در آلبوم Excalibur II آلن سایمون در سال ۲۰۱۰، باهم همکاری داشتند. لس نیز در اجرای زنده اپرا راک سایمون در برِتاگنا نقش داشته ‌است.

در سال ۲۰۱۱، لس به تور کلاسیک راک پیوست که ایان گیلن هم در آن حضور داشت. در این جمع لو گرام، دان مک کافرتی و ارکستر سمفونیک بوهمیان هم بودند، در این اجرا، تمامی این بزرگان برخی از آهنگ‌های Barclay James Harvest همچون Hymn و Mockingbird و Ring Of Changes و Life Is For Living را اجرا کردند. با این حال در تور اروپا، گروه آلبومی صوتی را به عنوان مجموعه جدید معرفی کرد. این آلبوم هارمونیکال، دربرگیرنده آهنگ‌های قدیمی مانند Poor Boy Blues و Friend of Mine و  Crazy City است. آن‌ها در تور زمستانی سال ۲۰۱۲ خود این آلبوم را منتشر کردند.

دیگر فعالیت‌ها

بارکلی جیمز هاروِست تک آهنگ‌های Breathless و When the City Sleeps در سال ۱۹۷۲ تحت نام Bombadil منتشر کرد. آهنگ Breathless در ردیف آهنگ‌های بدون کلام قرار دارد. این آهنگ از سوی جان لیس ساخته شد. آهنگ When the City Sleeps نیز از سوی وولی وُلستن هولم ساخته شد، او بیشتر کارهای گروه را نوشت و تنظیم کرد و خواننده بیشتر آهنگ‌هایی خود نیز بود. از این آهنگ مبهم به عنوان موسیقی متن مجموعه زندگی در مریخ در سال ۲۰۰۷ هم استفاده شد، هر چند که اصل این آهنگ در سی‌دی به هنگام انتشار گنجانده نشد.

این گروه را از دست ندهید!

شهین غمگسار
مترجم هستم. با واژه‌ها سروکار دارم. و گاهی می نویسم.