زندگی نامهفرهنگ و هنرهمه چیز از همه جا

هنر نقاشی «مشهورترین نقاشان جهان»-قسمت اول

هنر نقاشی مجموعه‌ای از لطیف‌ترین و در عین حال سخت‌ترین احساسات انسانی است که نقاش آن‌ها را با رنگ و قلم بر روی بوم به نمایش می‌گذارد.

برجسته‌ترین نقاشان جهان تصاویر شگفت انگیز و زیبایی را از زندگی، افکار، احساسات، تجربه‌های شخصی و اجتماعی، الهامات درونی و… خلق کرده‌اند که هر کدام از آن‌ها به تنهایی اثری منحصر به فرد در هنر نقاشی محسوب می‌شوند. با آرادمگ همراه باشید.

Painting-aradmag-001
هنر نقاشی

هنرمندان بزرگی در طول تاریخ وجود دارند که یک یا چند اثر از آن‌ها تا به امروز ماندگار و خاص باقی مانده است؛ بسیاری از هنرمندان نیز مانند ونسان ونگوگ در دوران حیات هنری خود ناکام ماندند و بعد از مرگشان استعداد و هنر بزرگ آن‌ها توسط جامعه و اطرافیانشان شناخته شده است.

در این مقاله به معرفی پنج تن از نقاشان بزرگ جهان می‌پردازیم که هر کدام آثاری گرانبها و ارزشمند برای آیندگان بر جای گذاشته‌اند.

ونسان ونگوگ «Vincent van Gogh»

نقاش مشهور وینسنت ویلم ونگوگ در سال ۱۸۵۳ در هلند به دنیا آمد؛ نام ونسان به یاد برادر بزرگش که قبل از تولد او از دنیا رفته بود بر روی ونسان گذاشته شد. ونسان در خانواده و فضایی کاملا متعصب و مذهبی بزرگ شد؛ او پسری به شدت احساساتی بود که از کمبود اعتماد به نفس رنج می‌برد.

Painting-aradmag-002
ونسان ونگوگ

ونگوگ تا سن یازده سالگی در خانه درس می‌خواند و بعد از آن به یکی از مدارس شبانه‌روزی هلند رفت و تحصیلات خود را ادامه داد؛ اولین معلم هنری ونگوگ «کنستانتین هویسمس» بود که هنر نقاشی را به او آموزش داد؛ در سال‌های ۱۸۶۹ تا ۱۸۸۷ ونسان در جنبشی هنری در لاهه به کار مشغول شد و همچنین در فرانسه و انگلیس نیز کارهای متفاوتی را تجربه کرد.

ونگوگ در کنار کار کردن تحصیل را فراموش نکرد و در سال‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۸۱ به مدت شش ماه در آکادمی سلطنتی هنر در بروکسل به تحصیل پرداخت. در سال ۱۸۸۴ ونگوگ عاشق دختر یکی از همسایه‌های خود شد که این ازدواج با مخالفت هر دو خانواده روبرو شد؛ این موضوع و مرگ پدرش در سال ۱۸۸۵ باعث شد ونگوگ به افسردگی مبتلا شود.

Painting-aradmag-003
ونسان ونگوگ

اولین نقاشی مهم و حرفه‌ای ونگوگ تابلوی «سیب زمینی خورها» است که یک خانواده را دور میز حقیرانه‌شان نشان می‌دهد که در کنار یکدیگر شام می‌خورند؛ ونگوگ علاقه بسیاری به قشر کارگر جامعه داشت و تلاش می‌کرد تا زندگی آن‌ها را به تصویر دربیاورد؛ علاوه بر این طبیعت، نقاشی از کافه‌های شبانه و پرتره نیز از دیگر علاقه‌مندی‌های او برای هنر نقاشی بودند.

ونگوگ از سال ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۸ را در فرانسه شهر پاریس گذراند و در این شهر با بسیاری از نقاشان سبک امپرسیونیسم مانند «کلود مونه، ادگار دگاس، کامیل پیسارو» آشنا شد. ونگوگ علاقه بسیاری به ترکیب رنگ‌ها با یکدیگر داشت و بر این باور بود که رنگ‌ها یکدیگر را کامل می‌کنند و این موضوع باعث درخشندگی رنگ‌ها می‌شود، اقامت دو ساله ونگوگ در پاریس منجر به خلق ۲۰۰ نقاشی رنگ روغن شد.

Painting-aradmag-004
ونسان ونگوگ

شروع فعالیت‌های هنری ونگوگ در واقع از سن ۲۷ سالگی بود و این فعالیت مدت زیادی دوام نیاورد زیرا او در سن ۳۷ سالگی از دنیا رفت؛ تنها ده سال فرصت داشت تا ایده‌های ذهن خلاق و فوق العاده خود را به روی بوم نقاشی بیاورد و در این ده سال او بیش از هزار نقاشی و طراحی از خود بر جای گذاشت.

سبک اصلی ونسان ونگوگ «پست امپرسیونیسم» محسوب می شود اما او در طول دوره هنری زندگی‌اش سبک‌های دیگری مانند «امپرسیونیسم» و «نئو امپرسیونیسم» را نیز تجربه کرد.

ونگوگ در طول دوره حیاتش با افسردگی دست و پنجه نرم می‌کرد و در اواخر عمرش نشانه‌هایی از جنون نیز در او نمایان بود به طوری که در سال ۱۸۸۸ به دوست هنرمندش «پل گوگن» حمله ور شد؛ همچنین یک روز با قطع کردن گوش خود و تحویل دادن آن به فاحشه‌ای در کافه، برادرش را مجبور کرد تا او را به بیمارستانی روانی بفرستد.

Painting-aradmag-005
ونسان ونگوگ

ونسان به مدت یک سال در بیمارستان روانی بستری بود و یکی از بهترین آثارش به نام «شب پُر ستاره» را در آنجا نقاشی کرد. ونسان ونگوگ در سال ۱۸۹۰ با زندگی سخت و غمزده خود خداحافظی کرد؛ علت مرگ او شلیک گلوله به شکم بود که برخی بر این باورند ونسان خودکشی کرده است اما برخی شواهد نیز اذعان داشتند که دو جوان مست به او شلیک کرده‌اند.

پابلو پیکاسو «Pablo Picasso»

نقاش و مجسمه ساز اسپانیایی، پابلو پیکاسو یکی از مشهورترین هنرمندان تاریخ نقاشی غرب بود که در صنعت هنری کوبیسم نقش پررنگی داشت تا جایی که تا به امروز در تکامل سبک کوبیسم چیزی نتوانسته نبوغ پیکاسو را در این زمینه تعریف کند؛ همچنین او پایه‌گذار هنر انتزاعی در این عرصه بود.

Painting-aradmag-006
پابلو پیکاسو

پابلو پیکاسو در سال ۱۸۸۱ در اسپانیا به دنیا آمد و بزرگ‌ترین فرزند خانواده بود؛ در سال ۱۸۹۱ زمانی که پیکاسو چهارده سال داشت در دانشکده هنرهای زیبا شروع به تحصیل کرد و استعداد او بیش از پیش شکوفا شد؛ بعد از گذشت سال‌ها در سال ۱۸۹۶ پیکاسو توانست در آکادمی «رویال سن فرناندو» در مادرید به عنوان دانشجویی پیشرفته شروع به تحصیل کند.

بعد از تحصیل پیکاسو به بارسلونا بازگشت و فعالیت‌های حرفه‌ای خود را ادامه داد؛ در آن زمان بارسلونا یکی از مهمترین مراکز فرهنگی اسپانیا بود. در سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۳ پیکاسو در اسپانیا و فرانسه به طور مداوم در سفر بود و اولین نمایشگاه نقاشی انفرادی خود را در سال ۱۹۰۱ در پاریس برگزار کرد؛ در اواخر قرن بیستم پاریس مرکز هنر بین المللی در جهان بود.

Painting-aradmag-007
پابلو پیکاسو

در سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴ به دوره آبی پیکاسو شهرت دارد به این سبب که در این دوران بیشتر آثار او شامل سایه‌های آبی و بیجان و چهره‌های لاغر و مالیخولیایی که برخی منشأ این آثار را از افکار پیکاسو می‌دانند؛ دو نمونه از این آثار که شهرت فراوانی نیز دارند «گیتارنواز پیر» و «زندگی» هستند.

در اواخر سال ۱۹۰۴ به بعد آثار پیکاسو سبک و شکل تازه‌ای به خود گرفتند؛ در این دوران نقاشی‌های او رنگ‌هایی لطیف‌تر مانند صورتی به خود گرفتند. یکی از سبک‌های مشهور پیکاسو کولاژ بود که مشهورترین اثر او در این زمینه «همچنان زندگی با صندلی چوبی» بود.

Painting-aradmag-008
پابلو پیکاسو

اوایل دهه ۱۹۲۰ پیکاسو به سمت نقاشی‌های کلاسیک و واقع گرا رفت و یکی از مشهورترین آثار او در این زمینه «زن با لباس سفید» است؛ در دهه ۱۹۳۰ پیکاسو برای نمایشگاهی در پاریس اثر مشهور خود «گرنیکا» را خلق کرد که تبدیل به یکی از بهترین آثار او شد؛ گرنیکا اثری خارق العاده در تاریخ هنر مدرن است که با رنگ‌های سفید، سیاه و خاکستری آمیخته شده و تصاویری از درد و رنج‌های اجتماعی و سیاسی ارائه می‌دهد.

Painting-aradmag-009
پابلو پیکاسو

پیکاسو در سال ۱۹۴۷ به طور رسمی کمونیست شدن خود را اعلام کرد؛ در سال ۱۹۵۳ پیکاسو پرتره‌ای از چهره «جوزف استالین» نقاشی کرد که این موضوع به مزاج حزب کمونیست خوش نیامد و اتحاد جماهیر شوروی آثار او را تحریم کردند.

کوبیسم شاخص‌ترین دستاورد زندگی پیکاسو بود؛ پابلو پیکاسو دو ازدواج داشت و قبل از مرگش در فرانسه زندگی می‌کرد که سرانجام در سال ۱۹۷۳ از دنیا رفت.

رامبرانت «Rembrandt»

رامبرانت یکی از بزرگ‌ترین نقاشان زمان خود در هلند بود که در سال ۱۶۰۶ در خانواده‌ای پُر جمعیت به دنیا آمد؛ رامبرانت در سن سیزده سالگی در دانشگاه ثبت نام کرد و از همان دوران بود که به هنر نقاشی علاقه‌مند شد؛ رامبرانت فعالیت خود را با نگاه کردن به افرادی که در کوچه و خیابان می‌دید شروع کرد، او از مردمی که در خیابان‌ها به فعالیت‌های روزمره خود مشغول بودند، الهام می‌گرفت و طراحی می‌کرد.

Painting-aradmag-010
رامبرانت

در سال ۱۶۲۴ رامبرانت به آمستردام رفت و آموزش را با نقاش داستان‌های تاریخی و اساطیری «پیتر لاستمن» شروع کرد؛ بعد از مرگ لاستمن نیز رامبرانت راه استاد خود را ادامه داد و این تأثیر در اثر او «سنگسار سنت استفان» هویدا بود.

یکی از مشهورترین آثار رامبرانت پرتره‌های گروهی او بود که اولین اثر در این مورد «درس آناتومی دکتر نیکلاتولپ» است که رامبرانت در سن ۲۲ سالگی این اثر را خلق کرد؛ البته این اثر مخالفانی نیز داشت؛ این پرتره گروهی شامل چند دکتر جراح بالای سر یک مریض را نشان می دهد که به سفارش چند تن از جراحان نقاشی شده بود.

یکی از آثار رامبرانت که در تابلویی کوچک نقاشی شده بود تابلوی «پول صراف» بود که استعداد و هنر او را به همگان ثابت کرد. یکی دیگر از آثار قابل توجه رامبرانت تابلوی «داود و ابشالوم» بود که او این اثر را در شرایط روحی سخت خود خلق کرد؛ این شرایط ناشی از بیماری همسرش «ساسکیا» بود که به دلیل بیماری از دنیا رفت.

Painting-aradmag-011
رامبرانت

آثار رامبرانت هر کدام به تنهایی داستانی به خصوص دارند؛ اثر موفق «گشت شبانه» از این دسته آثار است که در دوران محبوبیت و شهرت رامبرانت خلق شد؛ رامبرانت برای این نقاشی مبلغ زیادی از درخواست کننده آن گرفت؛ بعد از اتمام اثر افرادی که چهره آن‌ها در نقاشی به تصویر درآمده بود به عدم وضوح چهره‌شان اعتراض داشتند.

قبل از پیدایش صنعت لیتوگرافی؛ شیوه گراور سازی تیزابی یکی از راه‌های پرکاربرد در صنعت چاپ بود که رامبرانت در این زمینه نیز صاحب نام و امتیاز بود.

Painting-aradmag-012
رامبرانت

رامبرانت در سن ۶۳ سالگی سال ۱۶۶۹ در هلند از دنیا رفت؛ رامبرانت یکی از برجسته‌ترین هنرمندان در سبک نقاشی هلندی بود.

ادوارد مونش «Edvard Munch»

نقاش و گرافیست نروژی ادوارد مونش در ماه دسامبر سال ۱۸۶۳ در نروژ به دنیا آمد؛ دوران کودکی ادوارد با تجربیاتی تلخ و اندوهبار همراه بود؛ مادر و خواهر ادوارد بر اثر بیماری سل از دنیا رفتند و این موضوع بر شرایط روحی و روانی ادوارد تأثیرات مخربی داشت.

Painting-aradmag-013
ادوارد مونش

همراه با تحصیل در رشته مهندسی ادوارد شروع به مطالعه و تحقیق در باب هنر کرد و به برخی از نقاشان واقع‌گرای زمان خود پیوست؛ در این زمان همچنین او تحت تأثیر نویسنده‌ای به نام «هانس جاگر» قرار گرفته بود که ایدئولوژی‌هایی مبنی بر ارتباط بین زن، عشق و مرگ را تشدید می‌کرد.

آثار مونش در دهه ۱۸۸۰ رنگی از سبک هنری رئالیسم یا واقع گرایی داشت که اثر «فرزند بیمار» یکی از آثار واقع‌گرایانه‌ی محبوب میان هنرمندان نروژی بود. در سال ۱۸۹۲ سازمانی تحت عنوان انجمن هنرمندان برلین در آلمان تشکیل شد که از ادوارد مونش نیز دعوت به عمل آمد؛ نقاشی‌های ادوارد در این نمایشگاه با مخالفت بسیاری از منتقدین روبرو شد و همین امر سبب شد تا نمایشگاه تعطیل شود؛ اما مونش ناامید نشد و برای برگزاری نمایشگاه‌های دیگری در آلمان اقامت طولانی داشت.

Painting-aradmag-014
ادوارد مونش

در سال ۱۹۰۹ مونش به نروژ بازگشت و به دنبال نقاشی‌های جدیدی از مناظر زیبای نروژ و زندگی کشاورزان و کارگران بود؛ این دیدگاه جدید او تبدیل به نقاشی‌های دیواری او در دانشگاه اُسلو شد که توجه بسیاری از هنرمندان و دوستداران هنر را به خود جلب کرد.

در طول جنگ جهانی اول نیز مونش به روزهای گذشته بازگشت و مجددا نقاشی‌های او رنگی از عشق و مرگ به خود گرفتند؛ ادوارد مونش در سال ۱۹۴۴ در سن هشتاد سالگی در زادگاه خود نروژ چشم از دنیا فروبست.

Painting-aradmag-015
ادوارد مونش

یکی از برجسته‌ترین و مشهورترین آثار ادوارد مونش تابلوی «جیغ» است که در سال ۱۸۹۶ توسط او خلق شد؛ مونش روزی خسته و غمزده در مسیری کنار رودخانه قدم می زد که تصویر غروب خورشید نگاه او را به خود خیره می‌کند و این تصویر الهام بخش او برای نقاشی جیغ بود؛ به نوعی این جیغ از درون او بیرون می‌آمد؛ تابلوی جیغ اثری نمادین از انسان جامعه مدرن است.

ادوارد هاپر «Edward Hopper»

نقاش واقع‌گرای آمریکایی ادوارد هاپر در سال ۱۸۸۲ در نیویورک در خانواده‌ای از طبقه متوسط به دنیا آمد؛ هاپر از سن ۵ سالگی استعدادهای هنری و ذاتی خود را نشان داده بود و در دوران نوجوانی عشق او به سبک امپرسیونیسم آشکار بود.

Painting-aradmag-016
ادوارد هاپر

اولین اثر امضاء شده‌ی ادوارد هاپر یک تابلوی نقاشی از قایق پارویی بود که این اثر متعلق به سال ۱۸۹۵ بود؛ در سال ۱۸۹۹ هاپر در دوره‌ای کوتاه با بزرگان سبک امپرسیونیست زمان خود مانند «رابرت هنری» دوره‌های هنری را گذراند.

بعد از اتمام دوران تحصیل هاپر در آژانسی تبلیغاتی به عنوان تصویرگر شروع به کار کرد؛ با اینکه کار در آن آژانس باب میل هاپر نبود اما برای گذران زندگی و تهیه مایحتاج لازم برای کار مجبور بود به کار ادامه دهد؛ با این کار او توانست سفرهای متعددی به کشورهای دیگر نیز داشته باشد.

Painting-aradmag-017
ادوارد هاپر

در سال‌هایی که جامعه سبک‌هایی مانند کوبیسم را در خود پرورش می‌داد؛ هاپر شیفته سبک امپرسیونیسم و آثار هنرمندانی مانند «کلود مونه» و «ادوارد مانت» بود. هاپر همراه با به نمایش گذاشتن آثار خود حرفه تصویرگری را نیز ادامه می‌داد و در نمایشگاه‌های هنرمندان مستقل شرکت می‌کرد؛ در یکی از همین نمایشگاه‌ها تابلو قایق پارویی خود را به فروش رساند.

در سال ۱۹۲۰ زمانی که هاپر سی و هفت سال سن داشت توانست اولین نمایشگاه انفرادی خود را برگزار کند و در این نمایشگاه نقاشی‌های او از شهر پاریس به نمایش گذاشته شد. سه سال بعد از این نمایشگاه هاپر با یکی از همکلاسی‌های سابقش ازدواج کرد که او نیز نقاش موفقی بود. جوزفین همسر هاپر در علاقه او به نقاشی آبرنگ بسیار مؤثر بود و در نمایشگاه انفرادی دیگری که هاپر برگزار کرد بسیاری از نقاشی‌های آبرنگ او به فروش رفت.

Painting-aradmag-018
ادوارد هاپر

با اوج گرفتن سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی در میانه قرن بیستم محبوبیت آثار هاپر کاهش یافت اما او همچنان به کار ادامه می داد و تلاش می‌کرد با ارائه کارهایی شاخص توجهات را به خود جلب کند.

در سال ۱۹۶۷ ادوارد هاپر در سن ۸۴ سالگی با هنر نقاشی خداحافظی کرد و همسر او جوزفین نیز یک سال بعد از مرگ همسرش درگذشت.

منبع
theartwolfbiographyonline
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن