کنسول سونی و مایکروسافت در همکاری مشترک

چرا صاحبان دو کنسول رقیب قدرتشان را با هم جمع می کنند و این برای گیمرها به چه معناست؟

شوک های اساسی در صنعت بازی کم هستند اما چه کسی پیش بینی می کرد که هفته گذشته در اطلاعیه ای سونی اعلام کند که با مایکروسافت همکاری خواهد کرد تا نسل بعدی بازی های ابری خود را بسازد؟ امکانات موجود در این شرایط قابل توجه است. ادغام قدرتمند عناوین کنسولی که بر روی یک پلتفرم جریان میزبانی خواهند شد ، در را به روی یک استاندارد مشترک در بازی های چندنفره (multiplayer) با بازی متقابل در تمام بازی ها باز خواهد کرد. این شراکت نشان می دهد که هر دو شرکت به مقدار قابل توجهی به بازی های ابری اهمیت می دهند که البته این موضوع باعث ایجاد سوالات زیادی شده است. آیا این پایان راه کنسول های بازی است؟ آیا ایکس باکس و پلی استیشن در یک محصول جدید ادغام می شوند؟ و نهایتا با ادامه این روش آیا جنگ کنسول ها پایان می یابد؟

اطلاعات مبهم

در اطلاعیه هفته گذشته موارد زیادی برای تفسیر وجود دارد که برای نتیجه گیری خیلی مبهم هستند. در کنفرانسی که چند مدت قبل در ژاپن برگزار شد اطلاعات زیادی به بیرون درز پیدا نکرد اما نکات قابل توجهی وجود داشت. سیستم کنونی پلی استیشن دارای ۱۵ مرکز داده و ۳۷ نقطه شبکه برای اتصال است. به طور قابل ملاحضه ای این سیستم دارای بیش از ۷۰۰۰۰۰ مشترک در جهان است (احتمالا وجود ۲۰۰ عنوان بازی برای این کنسول به این امر کمک کرده باشد.) و زیر ساخت های موجود جوابگوی ۵ میلیون مشترک خواهد بود. همچنین جریان بی نظیر ۷۲۰ پیکسلی پلی استیشن به جریان ۱۰۸۰  پیکسلی ارتقا خواهد یافت که البته این صرفا برای زمان حال حاضر است اما نسل بعدی نیازمند شریکی می باشد که میتواند مقیاس پذیری عظیمی را عرضه کند. و ترجیح سونی برای این کار مایکروسافت است.

دو سرویس ابری

در حقیقت دو سرویس ابری دیگر نیز موجودند که می توانند نیاز های سونی را برآورده کنند. گوگل و آمازون !  مایکروسافت توافق را قبول کرد و این باعث ایجاد این سوال شده که چرا دو شرکت رقیب باید با هم همکاری کنند؟ یقینا میتوانیم بگوییم که این توافق به نفع هر دو طرف است در غیر اینصورت هرگز رخ نمی داد. رقابت ایکس باکس با پلی استیشن به معنای مغایرت کوچکی در مقابل سیاست های کلان مایکروسافت و سونی است پس چه نفعی در این برای دو شرکت وجود دارد؟

برای مایکروسافت، این یک شانس است تا اکثریت قریب به اتفاق کنسول ها و حتی به طور بالقوه بازی های رایانه ای را روی سیستم خود میزبانی کند و احتمالا سطحی از همگرایی را بین ایکس باکس لایو و پی اس ان (PSN) مشاهده کند. نفع سونی هم مشخص است، حداقل، به شبکه ابری در سطح جهان دسترسی خواهد داشت که توسط شرکتی اجرا می گردد که در حل بسیاری از مشکلات سر راه تولید تجربه بازی قابل اعتماد، کارهای بزرگی را انجام داده است. در اینجا مقیاس پذیری واقعا کلیدی است.

با فرض اینکه جریان همانطور که خیلی ها باور دارند طول می کشد، باشد ، مسئله دسترسی بسیار مهم است. یک راه اندازی مانند Red Dead Redemption2 را در نظر بگیرید. صد ها هزار نفر – یا شاید هم میلیون ها نفر – از کاربران به این بازی در روز راه اندازی دسترسی خواهند داشت و ناتوانی در ارائه ی خدمت به هر کدام از کاربران که این بازی را در این دوره حیاتی خریداری کرده اند ، نقطه ی شکست بزرگی خواهد بود.

دسترسی همزمان

پلی استیشن الان شاید بتواند به ۵ میلیون مشترک سرویس دهی کند اما ۵ میلیون مشترک به طور همزمان مسئله ی دیگری است. به بیان بهتر ، در نتفلیکس اگر چیزی را که می خواهید ببینید در زمانی که می خواهید آن را ببینید ، نتوانید ببینید آیا شما باز هم مشترک خواهید شد؟

و این مسئله ای در مورد مقیاس پذیری است که سوالات بیشتری در مورد اینکه سونی و مایکروسافت چگونه بازی های خود را خواهند ساخت، مطرح می کند. استودیو های اول شخص ایکس باکس عناوین مخصوص ایکس باکس را تولید نخواهند کرد و PC نیز بخشی از این ترکیب است. برای مثال Forza Horizon 4 را در نظر بگیرید. این بازی روی ایکس باکس فوق العاده است اما وجود نسخه PC در را به روی اجرای بازی در سیستمی ابری با انعطاف پذیری بیشتر باز می کند و لزومی برای «Console in a rack» که سرور های xClould نسل اول را شامل می گردد ، نیست.

توسعه دهندگان شخص سوم نیز همانطور عمل می کنند. همانگونه که در مورد تمام بازی های کنسولشان در PC نیز ظاهر می گردند. دسترسی به کد که برای سخت افزارهای خاصی قفل نشده اند کلیدی است. سرور های ابری هزینه بر هستند. بهترین راه برای تامین هزینه ها این است که به سخت افزار اجازه داد دوباره کاری کند با نوعی از ظرفیت ابری Azure که هم اکنون وجود دارد.

از لحاظ اقتصادی

از لحاظ اقتصادی برای سرورها منطقیست که کارهای بیشتری نسبت به بازی نیز انجام دهند. عناوین شخص اول سونی بسیار متفاوت طراحی شده اند. توسعه دهندگان مستقیما سخت افزار پلی استیشن را هدف گرفته اند. و در اینجا سونی برای اصلاح کردن نوع مقیاس هدف دارد. استفاده از سخت افزاری که از قبل در موقعیتی بر خلاف انباشت اطلاعات در مراکز داده مایکروسافت با سرورهای سفارشی پلی استیشن است، منطقی تر به نظر می رسد.

سوالات اساسی

آیا استودیو اول شخص سونی بازی های خود را به سخت افزار های مایکروسافت انتقال خواهد داد؟ این اتفاق غیر ممکن نیست. بعد از همه این ها، یک همگرایی تدریجی در طراحی کنسول ها وجود خواهد داشت تا جایی که ایکس باکس و پلی استیشن اساس نسبتا مشترکی داشته باشند. ما در جایی قرار داریم که تفاوت در بازی های چند سکویی معمولا به اختلاف در وضوح رندر منتهی می گردد. در نتیجه این مشارکت برای یک سیستم جریان ابری که نگرانی های فشرده سازی آن بسیاری از مزایای تعداد پیکسل بالا را از بین می برد ، مشارکت بزرگی نیست!

دو شرکت برای یک محصول

به هر حال یک جایگزین وجود دارد اما شاید صرفا یک فکر باشد. این ایده بر سطحی بی سابقه از همکاری بین دو شرکت تولیدکننده کنسول تکیه دارد. البته شاید هم این یک نکته مثبت باشد.

در چند سال گذشته بسیاری از فناوری های عظیم را تیم سازگاری رو به عقب مایکروسافت تحویل دنیای فناوری داده است و با در نظر گرفتن این مورد ، اگر ایکس باکس ۳۶۰ با ظاهری بهبود یافته روی سخت افزاری به کوچکی ایکس باکس وان اس بازسازی شود، چه کسی میتواند در مقابل همان تیمی که PS4 و یا حتی ماشین مجازی PS5 را روی سخت افزار ابری خیلی عظیم Azure اجرا می کند ، شرطی بگذارد؟

اطلاعیه های رسمی نسل بعدی به وسیله تعداد زیادی نشت خبری مشخص خواهد شد.

اگر چالش های کیفیت و مقیاس پذیری جریان بر طرف گردند. امکان دارد نیاز به سونی یا مایکروسافت برای تولید سخت افزار کنسول خانگی از بین برود.

این مفهوم ممکن است در اینجا و در این زمان خنده دار به نظر برسد اما در زمان پیدایش نتفلیکس آیا کسی اعتقاد داشت که جریان فیلم و تلویزیون بر رسانه های مبتنی بر دیسک پیشی خواهد گرفت؟ چالش های مشابه کیفیت و مقدارپذیری برطرف شده اند و نتفلیکس هم اکنون یکی از قدرتمند ترین شرکت های پخش با ثروتی از محتوای اورجینال، در جهان است. هجوم برای انجام بازی های ابری از سوی متقاضیان مختلف به ما این پیام را می دهد که ، منتشرکنندگان عمده نرم افزار، این تغییر را پیش بینی می کنند  و اساس وجود همکاری بین سونی و مایکروسافت، این ایده را تقویت می کند که طبیعت جایی که بازی هایمان را بازی می کنیم ممکن است دستخوش تغییر گردد.

خبر خوب

خبر خوب برای نگرانی هایی در مورد چشم انداز کنسول های آینده، این است که در کوتاه مدت چیزی تغییر نخواهد کرد. سونی ورود PS4 را یک نقطه گذر می داند، جایی که سلطه رسانه فیزیکی تبدیل می گردد به تقسیم بازار بین دیسک و دانلود.

طبق  ارائه سرمایه گذار این طرح ، جریان نسل بعدی به عنوان یک انتخاب اضافه برای کاربران در نظر گرفته شده است تا اینکه به عنوان جایگزین دیگر گزینه های موجود باشد. سونی همچنین به سرعت اشاره کرد که با توافق با مایکروسافت ، توسعه پلی استیشن ۵ هرگز تحت تاثیر قرار نخواهد گرفت.

زمان انتظار

هرگونه تغییر اساسی در مدل های کنسول سالها طول می کشد اما تجربه به دست آمده از موسیقی ، فیلم ها و نمایش های تلویزیونی را نمی توان نادیده گرفت؛ جریان مسیر اصلی است و کیفیت بالاتر مکانیزم های انتقال همچنان وجود دارند اما در مقیاسی بسیار کوچکتر. سوال این است که آیا این مقیاس کاهش یافته هنوز هم سرمایه گذاری چندین میلیارد دلاری در سخت افزار های جدید هر نسل کنسول را تضمین می کند، مخصوصا زمانی که یک فرمت از قبل آماده در قالب PC در اختیار داریم که می تواند همان نقش را ایفا کند؟

البته اینکه سونی و مایکروسافت ، هر کدام چقدر همکاری می کنند همچنان نامعلوم است. با این جزئیات بسیار کم باید تا زمانی که ارتباط بین توافق نامه و کسب و کار پلی استیشن تائید گردد ، منتظر ماند. این حقیقت که عده ی کمی در داخل شرکت از اطلاعیه ، مطلع بودند نشان می دهد که این تازه اول راه است. ما فقط می توانیم به نوعی معامله میزبانی نگاه کنیم ، اما برای چیزهای مهم تری نیز پتانسیل وجود دارد مثلا انقلاب در روش بازی ، کسی که ما با آن بازی می کنیم و یا حتی پایان جنگ کنسول ها …